Lipcowa pogoda zmienną jest,

raz upał, to znów codzienne ulewne deszcze. Dzisiejszy ranek zapowiadał się optymistycznie, jednak, kiedy po południu w końcu znalazłam czas spacer z psami (ja także chciałam zażyć dawkę ruchu, gdyż postanowiłam zbić nieco wagę), rozpętała się burza. Ale skoro wystartowałam - desperacko przemierzyłam zaplanowaną trasę w ulewnym deszczu. Nie pomogły kalosze, ani kurtka, która z założenia jest nieprzemakalna - przemoczyło mnie na wskroś. Czekanie pod drzewami też nic nie dawało - kapało i tam, więc lepiej iść, niż stać. Swoją godzinę marszu zaliczyłam. Psom jakoś tak ulewny deszcz nie przeszkadzał i biegały normalnie, Ifka nawet urządzała kąpiele w stawie. Tyle, że zanim wpakowałam je do samochodu, musiałam powycierać ręcznikami.
A przyroda taka w tym deszczu:

Zielnik. Dziurawiec zwyczajny

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Występuje naturalnie w Europie, zachodniej Azji, północnej Afryce, a nawet w Ameryce Północnej i Południowej, południowej Afryce, Australii i Nowej Zelandii, Japonii. W Polsce to roślina pospolita rosnąca na łąkach i w ogrodach.

 

Zdjęcie stąd

Osiąga wysokość 30-80 (a nawet 100) cm. Z rozrośniętego kłącza wyrastają pędy kwiatonośne i płonne. Łodyga prosto wzniesiona, rozgałęziona w górnej części, u dołu drewniejąca. Naga, pełna, z nielicznymi gruczołkami w szczytowej części, czerwonawa. Liście ułożone naprzeciwlegle, eliptyczne do równowąskich, długości około 3 cm. Blaszka liściowa prześwitująco kropkowana, z gruczołkami na brzegu. W prześwitujących kropkach znajdują się zbiorniki olejków eterycznych.

Kwiaty szypułkowe, średnicy do 3 cm, liczne, zebrane w gęste baldachogrono, osadzone w kątach naprzeciwległych przysadek. Działki kielicha są lancetowate, ogruczolone. Korona pięciopłatkowa, żółta, płatki czarno kropkowane, pręciki liczne. Owoc to wielonasienna torebka pokryta gruczołkami. Nasiona czarne, drobno kropkowane. Siedlisko: ciepłolubne dąbrowy, trawiaste zarośla, ciepłolubne murawy, miedze. Kwitnie od czerwca do sierpnia, wytwarza dużo pyłku, z którego korzystają owady odwiedzające kwiaty. Dziurawiec to roślina lecznicza, zbiera się i suszy kwiatostany. Zawiera czerwony barwnik hyperycynę, pseudohypericynę, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), hiperozyd, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz olejek eteryczny. 
 

 

Zmniejsza objawy łagodnej formy depresji, pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Ma działanie żółciopędne, żółciotwórcze, pobudzające trawienie, przeciwzapalne i dezynfekcyjne (może być stosowany zewnętrznie na rany i do płukania gardła), ułatwia gojenie ran, oparzeń, owrzodzeń, odmrożeń, działa ściągająco i antyseptycznie na błony śluzowe i uszkodzone miejsca skóry.

 

Należy go stosować  ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na słońce. Nie jest zalecany dla osób o jasnej karnacji skóry lub ze zmianami skórnymi. Można używać dziurawca jako zioła do zaparzania, nalewkę, tabletki. Dziurawiec wchodzi w skład licznych mieszanek ziołowych i preparatów złożonych.W dawnych czasach przypisywano dziurawcowi działanie magiczne, wierzono, że roślina chroni przed czartami i złymi czarami. Dawniej uważano także, że dziurawiec chroni kobiety ciężarne przed dziwożonami – demonami, które im szkodzą.

Napar z ziela dziurawca na zaburzenia trawienia: dwie łyżki ziela dziurawca zalać 1,5 szklanki wrzątku (nie gotować!) i pozostawić pod przykryciem na 30 minut, następnie przecedzić i pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki 20 minut przed jedzeniem.

Nalewka z ziela dziurawca:100 g ziela dziurawca zalać 500 g spirytusu i odstawić na 7 dni. Po tym okresie przecedzić i wycisnąć przez gazę. Wewnętrznie stosować 2 razy dziennie po 1 łyżeczce na pół szklanki wody w chorobach wątroby, przewodu pokarmowego i układu żółciowego. Zewnętrznie stosuje się do nacierania w bólach stawowych.

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Dziurawiec_zwyczajny

http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/domowa-apteczka/wlasciwosci-i-zastosowanie-dziurawca-przepis-na-napar-z-dziurawca_39851.html

Kapliczki przydrożne. Kapliczka przy ul. Jagiellońskiej w Sanoku

stoi w nietypowym miejscu, mianowicie między dwoma budynkami, a konkretnie w wnęce kamienicy nr 35.  Kapliczka dwupoziomowa, murowana została odnowiona w 2006 r. dzięki ojcom franciszkanom:

 

 

 Znajduje się w niej krzyż z przełomu XVIII/XIX wieku i figura Matki Boskiej Bolesnej.

Z Cisnej na Jasło

- taką wycieczkę zaproponował mój brat. Ja oczywiście przystałam chętnie. Wyruszyliśmy rano do Cisnej, by o 8.30 wejść na czerwony szlak rozpoczynający się przy moście kolejki wąskotorowej. Za mostem szlak prowadzi stromą skarpą nad brzegiem Solinki. Po chwili przecina potok i teraz wędrujemy w górę poprzez las. Po drodze mijamy miejsce katastrofy śmigłowca ekipy programu "997", który rozbił się 10 stycznia 1991 r. Znajduje się tu obelisk z nazwiskami osób, które zginęły w tym wypadku.

 

Następnie mijamy kolejno szczyty Rożków (943m n.p.m.), Małe Jasło (1102m n.p.m).

Przy dobrej widoczności widać Smerek oraz Połoninę Wetlińską, a także masyw Hyrlatej.  Mijamy Szczawnik (1098m n.p.m) i dochodzimy do Jasła (1153m n.p.m.), z którego roztaczają się widoki w każdą stronę, także w kierunku Słowacji.

Ponieważ samochód został w Cisnej wracamy tą samą trasą.

Pogoda dopisała wspaniale, nie było jednak dokuczliwie gorąco, gdyż trasa w większości przebiegała lasem, a kiedy wchodziliśmy na tereny otwarte pachniało trawami, no i można było pojeść borówek.

Jeszcze przed powrotem do domu brat zboczył do Łopienki, żeby zobaczyć co się zmieniło od naszej ostatniej tu bytności, a potem podjechaliśmy do kościoła w Hoczwi - jednak jest to historia na zupełnie inna opowieść.

Bluzka oversize (2)

Wiem - to już było - tu. Jednak skoro zrobiłam następną, to pokazuję. Prawie wszystko zrobione tak samo tzn. rozliczenie oczek na szerokość, długość rękawa, taka sama liczba rzędów i taki sam numer gęstości dzianiny. Tylko dekolt głębszy o 10 rzędów. Jednak wydaje się jakby nieco większa. Może w kolorze koralowym bambus jest bardziej lejący?

 Dzianina maszynowa; włóczka "Alize Bambo Fine" 440 m/100, 100% bambus;

zużycie 300 g

 

 

 

Tym razem bluzkę wykończyłam wzorem francuskim (dół, rękawy, dekolt). Szerokość bluzki w obwodzie 124 cm, długość 65 cm. Widzę, że powinnam brzegi dzianiny obrobić jeszcze półsłupkami - będzie się lepiej układać.

Jeszcze raz muszę stwierdzić, że bambus jest cudowny dla skóry: delikatny, lejący, chłodzący. Córka twierdzi, że jej bluzka idealnie spisała się  nad morzem.