Redwork

to moja nowa fascynacja, chociaż sam haft pochodzi z przełomu wieku XIX i XX. Tradycyjnie używa się do haftowania czerwonej nici, ponieważ czerwone barwniki były najbardziej trwałe. 

W USA, gdzie się narodził, haftowano nim głównie kołdry. W Stanach Zjednoczonych można było za 1 pensa kupić gotowe kwadraty do haftowania. Były w rozmiarach: 12,5x12,5 cm; 15x15 cm; 20x20 cm; 25x25 cm; 30x30cm. Z małych można było układać kwadraty na kołdry, duże 30x30 cm - tworzyły wzór na poduszki. Naturalnie należy jeszcze dodać z każdej strony kwadratu 0,6 cm na szwy. Głównym ściegiem używanym w hafcie czerwonym jest ścieg konturowy, dawniej znany jako ścieg Kensington.  

Motywy używane w technice redwork były specyficzne dla haftowanego przedmiotu. Najpopularniejsze wzory występujące we wczesnym technice redwork (sprzed 1900 r.) obejmują obrazy inspirowane Japonią, dzieci, zabawki, zwierzęta i owady. 

Po przełomie XX wieku najpopularniejsze były postacie i zwierzęta Beatrix Potter. W  początkowych latach XX wieku haftowano w technice redwork motywy ściereczek kuchennych, w tym motywy kalendarzowe i naczynia kuchenne. W następnej dekadzie dominowały ptaki i kwiaty.

Źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Redwork

Wianki

to ilustracja drugiej zabawy blogowej, w której biorę udział: Nici, nitki niteczki i jesienna odsłona magii jesieni. Niezwykła i dość oryginalna: 

Zrobiłam dwa wianki. Bazę styropianową okleiłam kawałkami mchu, a potem jeszcze owinęłam nitką do szycia na maszynie, taką cieniutką, której prawie nie widać. Na koniec spryskałam wianki lakierem do włosów, żeby mech się lepiej trzymał. 

Praca na ostatnim etapie przyspieszyła, kiedy już formowałam wianek, ale wcześniej była dość żmudna.

Nazbierałam w lesie mchu, potem go suszyłam, następnie podsuszony dzieliłam palcami, by uzyskać mech i wykruszyć wszystkie niepotrzebne: kamyczki, ziemię, listki itp. Dopiero tak przebrany mech, z którego wypadło mnóstwo zanieczyszczeń ponownie podsuszyłam i potem można było z niego skorzystać. 

Taki wianek może być ozdobą na drzwi, biurko, może zostać zawieszony w ogrodzie itp. Moje wianki powędrują na cmentarz, na groby.

Mają stanowić osłonę małych gipsowych aniołków, jak pokazuje ostatnie zdjęcie.

Wałek izolujący przepływ powietrza

pod drzwi. Właśnie  wczoraj w nocy go skończyłam. Został przeznaczony jako izolacja pod drzwi wejściowe do budynku, którędy ciągnęło jesienią, albo wczesną wiosną zimne powietrze. 

I tak się złożyło, że doskonale wpisał się w wymagania Małych Dekoracji u Splocika na październik.

Wymagania są idealne, jeżeli chodzi o moją pracę:

1. Cytat: "Musimy zaakceptować, że nie zawsze będziemy podejmować właściwe decyzje, że czasem popełnimy totalne błędy - zrozumieć, że porażka nie jest przeciwieństwem sukcesu, lecz jego częścią". - Arianna Huffington

2. Kolor - brązowy i cytrynowy

3. Dowolna praca - dekoracja mała, duża lub element dekoracyjny ze wskazaniem jego przeznaczenia. 

Naturalnie ma tu zastosowanie punkt 2 i 3. Występuje kolor żółty (cytrynowy) i brązowy (paski). Ma wałek funkcję użyteczną i dekoracyjną. A więc spełnia co najmniej dwa kryteria.

Słabo widać kolory, ale w mieszkaniu było dość ciemno.

Zabawa blogowa

u Splocika i jej wytyczne na wrzesień spowodowały moje opóźnienie. Koniecznie chciałam wykonać coś w kolorze śliwkowym, dlatego czekałam na natchnienie (które nie przychodziło) i szukałam w swoich zapasach włóczki w tym kolorze. W końcu wszystko się zgrało. Przypominam wytyczne na wrzesień:

1. Cytat: "Twoje ograniczenia są tylko w twojej głowie". - Oliver Napoleon Hill

2. Kolor: wrzosowy (klasyczny) i śliwkowy (węgierkowy)

3. Dowolna praca - dekoracja mała, duża lub element dekoracyjny ze wskazaniem jego przeznaczenia. 

Wydaje mi się, że teraz pasują wszystkie wytyczne do mojej prezentacji: 

Zrobiłam szydełkiem maleńkie kwiatuszki w kolorze śliwkowym, mające ożywić lnianą koszulę. Mam wrażenie, że stanowią niebanalną ozdobę.

Nakłada się je na guziczki i ma się odmienioną bluzkę czy koszulę. Niżej prezentuję zdjęcie z Pinterest z kolorowymi kwiatkami (można i tak) oraz ze schematem, z którego korzystałam.

Były liliowce, teraz są lilie

jakoś nigdy wcześniej nie sadziłam lilii, jednak w ostatnim roku się pokusiłam i mogę pochwalić się takimi oto kwiatami:

Kwitły całą drugą część lata, prawie do teraz, gdyż posadzone w maju, taki miały okres wegetacyjny. Posadzone nieopodal miejsca wypoczynkowego, raczyły nas cudownym zapachem przez lipiec, sierpień i wrzesień.