Dzień Świątecznego Swetra

Christmas Jumper Day przypada dokładnie w tym roku 15 grudnia (zawsze trzeci piątek grudnia). Od 2012 r. w Wielkiej Brytanii jest związany ściśle z celem charytatywnym. Organizacja “Save the Children” zainicjowała grudniową akcję pomocy dzieciom. Wolontariusze ubrani w sweterki ze świątecznym motywem zbierają fundusze na rzecz dzieci. Należy przekazać 2 funty na pomoc dla dzieci i zachęcić do tego najbliższych i znajomych. Wiele zakładów pracy, szkół, a także artyści, aktorzy, celebryci włączają się w tę akcję i w ten sposób pomagają dzieciom na całym świecie. W akcji tej bierze także udział rodzina królewska. Jednak poniższe zdjęcie jest tylko żartem - rzeczywiście rodzina królewska nigdy nie została tak sfotografowana.

źródło: https://kobieta.wp.pl/krotka-historia-mody-brzydki-swiateczny-sweter-6069598663996033g/6łowia –
Naturalnie swetry z zimowymi motywami, szczególnie z tzw. motywami norweskimi znane już były w latach 40-tych XX wieku. W kurortach narciarskich obowiązkowo należało takie swetry ubierać i nosić - wyparły je później ubrania funkcyjne dedykowane uprawianiu narciarstwa.

Jednak lata osiemdziesiąte XX w. przyniosły rewolucję i wylansowały modę na duże, przerysowane motywy świąteczne na swetrach i bluzach. Pojawiły się więc motywy z Mikołajem, łosiem, pierniczkami świątecznymi, choinkami, ośnieżonymi chatkami itp. Z czasem wzbogacono te swetry w oświetlenie ledowe, cekiny, brokat, naszyte plastyczne mordki, nosy, czapki mikołajkowe. Pojawiła się moda na brzydki świąteczny sweter najpierw chyba w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie później w Europie: w Anglii i Francji. I tak "urodził" się Dzień Brzydkiego Świątecznego Swetra, dodatkowo spopularyzowany przez  amerykańskie seriale i filmy z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Do Polski świąteczny sweter trafił  z filmu “Kevin sam w domu” i  oczywiście z niezapomnianej sceny z “Dziennika Bridget Jones”, kiedy podczas świątecznej imprezy Pan Darcy miał na sobie sweter z reniferem:

źródło:https://kobieta.wp.pl/krotka-historia-mody-brzydki-swiateczny-sweter-6069598663996033g/3

źródło: https://loungemagazyn.pl/swiatecznego-swetra-to-nie-jest-zwykle-swieto/

Takie swetry wręczano sobie jako prezenty gwiazdkowe, były obecne w kolekcjach Burberry, Jil Sander, Stelli McCartney, Isabel Marant i Proenzy Schouler; następnie pojawiły się w popularnych sieciówkach, gdzie można je kupić i w Polsce. Ta zabawna moda spowodowała, że  swetry z motywem świątecznym nosi się teraz już od końca listopada, przez cały grudzień, a nawet po świętach i sylwestrze. 

źródło:https://kobieta.wp.pl/krotka-historia-mody-brzydki-swiateczny-sweter-6069598663996033g/3

Coraz więcej autentycznych swetrów pochodzących z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku można kupić w vintage store`ach, secend handach, na e-bayu.

Dla jednych takie swetry to obciach, dla innych świetna zabawa świadcząca o poczuciu humoru. Daje się jednak zauważyć, że i u nas w Polsce zatacza coraz większe kręgi. Dzieci z radością wkładają do przedszkola czy szkoły ubrania z motywem świątecznym na tzw. mikołajki. W korporacjach ubiera się swetry w Dzień Świątecznego Swetra (nawet przy pracy zdalnej). Polacy coraz radośniej noszą te swetry na co dzień.

Według mnie najbrzydszy sweter świąteczny w tym roku oferuje Lidl:

źródło:https://www.lidl.pl/p/esmara-sweter-swiateczny-damski-z-kolekcji-lidla/p100368601

Czapki i szalik

W końcu, w podczas tej zimy przyszedł czas, by wydziergać coś dla siebie.

Zachciało mi się nowych czapek - machnęłam więc dwie, żeby tworzyły komplet z nowym szalikiem.

Czapki: druty 4,5 mm (ściągacz), 6 mm - reszta; włóczki: mieszanki wełny i akrylu; zużycie: czerwona - 90 g; popielata - 70 g

 

Takie szaliki tuby robiłam już kiedyś. Ten miał pasować i do czerwonej, i do popielatej czapki, stąd kolory: czerwony, popielaty i grafity.

Dzianina maszynowa; zużycie około 200 g różnych włóczek; akryl 100%

 

Szalik ten ma być alternatywą wobec wszechpanujących kominów. Zresztą te dawne "tuby" dosyć intensywnie eksploatowałam w poprzednich sezonach - a więc model jest dosyć sprawdzony. Przydaje się na nieco cieplejsze dni jesieni i zimy, kiedy nie trzeba opatulać się szczelnie chustą czy wtulać w komin.

Czapki zrobione są klasycznym wzorem: kombinacja oczek prawych, lewych i warkoczy, z tym, że w popielatej zamiast dwóch prawych oczek zrobiłam wąski warkoczyk (oczka przekładane w co drugim rzędzie). Oczywiście jest to dzianina robiona na okrągło. Do czapek przyszyłam pompony z lisiego ogona, który dostałam od mamy. I tak oto mam nowy komplet rozjaśniający zimowe dni.

Sweterki dla małej dziewczynki

Mikołaj zaniósł je do Wandzi.

Różowy w paseczki jest dobry teraz. Turkusowy wyszedł nieco większy (chwilowo jest jakby za duży).

Sweterki są cieniutkie (takie miały być), wykonane z niegrubego akrylu na maszynie dziewiarskiej. Zużycie włóczki niewielkie - około 100 g na jeden, wszak sweterki malutkie (na roczną dziewczynkę). Na drutach robiłam tylko wykończenie przy szyi i kokardki. Projekt sweterków - mój pomysł.

Detale

 

I mała Wandzia w nowym ubranku:

 

 



Znani w dzianinie. Camilla Belle

Zainteresował mnie komplet dzianinowy, w którym wystąpiła amerykańska aktorka Camilla Belle. Pochodzi z kolekcji, również mieszkającej za oceanem, Tory Burch.

Całość stanowi dość ciekawą stylizację, jednak nieodparcie kojarzy mi się z dzianiną z recyklingu. To w czasach PRL-u chadzało się w takich melanżowych, składanych z kilku różnych nitek, dzianinach.

Włóczki pochodziły najczęściej ze sprutych swetrów. Czasem dokładało się jedną nową nitkę, by dzianinę wzmocnić. Często lewa strona nie była zbyt ciekawa z powodu guzków. Sama nosiłam takie dzianiny i oczywiście robiłam w podobnym stylu swetry dla męża. Dziś, kiedy mamy dostatek włóczek różnorodnych gatunkowo i kolorystycznie, kiedy świadomie farbowane są w przechodzące kolory - dzianiny melanżowe zyskały nową jakość. Przyznam się, że dość długo opierałam się włóczkom melanżowym, właśnie ze względu na wspomnienia. Dziś chyba uprzedzenia mam za sobą i ponownie zaczęły mi się podobać takie "składanki".
Ponoć, jak napisano w artykule prezentującym komplet, góra - to sweterek dzianinowy, dół - spódnica to już materiał z nadrukiem dzianiny.

Zdjęcia stąd

 

A czy moje Czytelniczki mają podobne do moich -  spostrzeżenia?

Pulowerek dla dziewczynki

i mały, ciepły baktus - to moje ostatnie prace. Pulower na dziecko w wieku 1 rok+ wykonany na maszynie dziewiarskiej - niegruby (taki miał być). Baktus puchaty: z dwóch nitek: akryl + 50 g jakiejś fantazyjnej włóczki. Wyszedł grubawy, ale miły, delikatny i niegryzący.

Dzianina maszynowa; wykończenie: ściagacze przy szyi i pachach: druty 2,25 mm;

zużycie niewiadome; akryl 100%

 

Aplikacja wykonana szydełkiem i naszyta na pulowerek

 

Wzór sowy odrobiony ze zdjęcia (fotka nie wiadomo skąd).

Tu pulower w towarzystwie baktusa:

 



Lniany cardigan

nie mógł być bardziej prosty i nieskomplikowany. Zrobiłam go na maszynie gładkim wzorem, jednak zanim zyskałam tę formę swetra, rozważałam różne ewentualności: ażury, warkocze, wzory strukturalne itp. Próbka na drutach z różnymi wzorkami doszła do prawie 50 cm. Potem wszystko sprułam i włóczkę wrzuciłam na maszynę dziewiarską. Sweter miał być na koniec lata (nie zdążyłam).

Dzianina maszynowa + sznureczek wykończeniowy na drutach;

włóczka "Alize Bodrum" 280 m/100 g;

zużycie 400 g

Cardigan jest niezapinany, forma narzutki.  Sam projekt wykonawczo nieco  eksperymentalny. Chciałam uzyskać formę przodów wydłużonych do ukosa. Dlatego zrobiłam przód szerszy o 1/2 (niż  normalny) i od samego dołu spuszczałam na brzegu jedno oczko co kilka rzędów.

 

 

Drugim eksperymentem jest wrabianie rękawów z główką od razu na maszynie (są robione od góry i od razu na wykroju pachy). Sposób takiego wykonania rękawów raglanowych opisała u siebie na blogu Asja, z tym, że zrobiłam eksperyment z rękawami z główką.
Całość wykończona tylko sznureczkiem (rękawy na dole), plisa sznureczkowa przy dekolcie i na dole swetra. Ot taki kardigan do narzucenia na bluzkę. Kolor beżowo-lniany. Chyba nie mógł ten sweter mieć prostszej formy...

Włóczka "Alize Bodrum" przed namoczeniem wyrobu wyraźnie podgryzała. Potraktowana płynem do płukania straciła lnianą zgrzebność i jest znacznie milsza. Zdjęcia szybkie, na balkonie, bo jakoś nie zapowiada się w tym tygodniu sesja w ogrodzie.

Bluzka kimonowa (2)

Identyczna była już tu. Ta jest jedynie w mniejszym rozmiarze (38) - zrobiłam ją dla córki. Może jeszcze kilka razy włoży we wrześniu.

 



Dzianina maszynowa; włóczka "Virginia" 100% bawełna; 417m/100 g;

zużycie ok. 22 dkg

Znani w dzianinie. Adele

Kiedy opublikowałam post o modzie wśród celebrytów na dzianinowe kocyki niemowlęce, można było się zorientować, że piosenkarka Adele jest miłośniczką ubrań wykonanych z włóczki. Daje się to zauważyć na licznych zdjęciach - artystka przyłapana przez fotografów w sytuacjach prywatnych - występuje w dzianinowych strojach.
Na początek piękne stylizowane fotki Adele z dzianiną:

 Zdjęcie stąd

 

 Zdjęcie stąd

 

 Zdjęcie stąd

 

Zdjęcie stąd

Piosenkarka w dzianinowych szatach skrywających kształty:

Zdjęcie stąd

Zdjęcie stąd

 

Zdjęcie stąd

W swetrze w sploty warkoczowe:

Zdjęcie stąd

Jeszcze jeden bambus. Bluzka oversize (3)

Tak wiem, wiem, że robi się nudno, gdyż te bluzki były już tu i tu, a pokazywanie następnej takiej samej to już przesada...
Wobec tego zgódźmy się, że prezentuję ten sweterek tylko z obowiązku kronikarskiego. Pisać nie ma co więcej - wszystkie informacje zostały zawarte w poprzednich postach o tych bluzkach. Ta jest kolejna, identyczna rozmiarowo; kolor jaśniutki beż i niebieski:

Bluzka już noszona (zrobiłam ją ze trzy tygodnie temu); nie było jednak okazji, by zrobić fotki.

Znani w dzianinie. Pippa Middleton

Co tu dużo pisać. Siostra księżnej Kate pokazuje się niekiedy w dzianinowych kreacjach.
1.Miętowa garsonka (sukienka i sweterek):

Zdjęcia stąd

2.Bliźniak w stylu Chanel:

Zdjęcia stąd, stąd, stąd i stąd

 

3.Zwykły cardiganek:

 

Zdjęcia stąd

 

4. Swetry:

 

Zdjęcia stąd

 

Zdjęcie stąd

 

 5.Wisienka na torcie - bolerko: 

Zdjęcie stąd