Schyłek wakacji

jest niemożliwie upalny. Czas także kurczy się niewyobrażalnie. Jakoś na wszystko go brakuje... Do ogrodu zagląda jesień.  Niemrawo dojrzewa malina Polana, dopiero teraz rozkwitły budleje:

Bluzeczka "Pati" dla Matyldy dziś została wysłana do Krakowa. Będzie w sam raz na koniec lata, kiedy ranki i wieczory już zimniejsze. Dziecię obiecało zrobić zdjęcia całości na sobie, kiedy  mi je wyśle - pokażę na blogu. A na razie tylko detal:

I jeszcze  fotka na dzisiaj:

Lubię

rozpinane sweterki o klasycznym kroju (dało się to zapewne zauważyć na blogu, gdyż głównie takie właśnie wykonuję). Kiedy anpar na swym blogu i na  Forum u Maranty zachęcała do zrobienia małych rozpinanych sweterków oczywiście podjęłam wezwanie (podejmowanie  tegoż trwało i trwało...). Ostatecznie  zrobiłam (na razie jeden, bo w planach mam  następne):

Druty 2,5 mm; włóczka Virginia 100% bawełna, 417 m/100 g; zużycie 300 g

Zauroczyły mnie sweterki Penelope Cruz pokazywane na forum Osinki. Jednak wybrałam na pierwszy cieniutką Virginię (na głowę mi chyba padło, żeby to robić pojedynczą nitką na drutach 2,5 mm) i robiłam dość długo i żmudnie. A bawełniany dlatego, bo po pierwsze nie gryzie, po drugie  jest w sam raz - gdyż z domieszką wełny jest mi za gorąco (szczególnie w pracy). Nie robiłam jednak tym ażurem, jakim jest wykonany oryginał zielony Penelope, ponieważ uznałam, że mój z cienkiej bawełny będzie za bardzo dziurawy. W sumie z oryginału wzięłam fason (do szpica) i plisę wykończeniową. Wzór ażuru oryginału i plisy można znaleźć i na Forum u Maranty i na Osince.

Guziki w realu wyglądają lepiej - na fotce wyszły  trochę za jasno; a śmieszne są nieco, bo przypominają mi cukierki 

Bardzo podoba mi się jeszcze czerwony Penelope: 

Ma ładny ażur, wykończony został oczkami rakowymi i nie jest zapinany.

Ciekawie też wygląda ten w fiolecie:

Zdjęcie z filmu "Volver"

jednak nie podoba mi się aż tak ten ażur, którym został wykonany, więc takiego swetra robić nie będę.

Muszę się przyznać, że z tego mojego ostatniego sweterka jestem  w końcu zadowolona - po prostu czuję się w nim dobrze (ileż to człowiek ma na koncie  bluzek i sweterków, które ostatecznie nie satysfakcjonowały i spoczywają w czeluściach szafy)...

Weny

jakoś nie mam do blogowania, tzn. jakoś mam mało czasu na opracowanie  materiałów o kolejnych cerkiewkach, czy też przygotowanie posta o innej tematyce. Ten post zresztą miał się ukazać wczoraj, ale nie dało się niczego napisać (nie wiem czy z powodu kłopotów z bloggerem, czy internetem ogólnie). Dlatego  teraz tylko zapowiedź takiego sweterka:

oraz zdjęcie na dzisiaj:

Kapliczki przydrożne. Kapliczka na pewnym osiedlu w Katowicach

Dzisiaj prezentuję zgoła nietypową kapliczkę. Nie jest to kapliczka z mojego regionu, ani taka, której zdjęcia wykonałam sama. Pokazuję ją jednak dlatego, że fotografie dostałam od pewnej pani opiekującej się nią, a poznanej  dzięki mojemu blogowi.

Foto E.K.

Figura Matki Boskiej znajduje się w Katowicach w otoczeniu wspaniałej zieleni i kwiatów, które urodę swą zawdzięczają opiece i trosce Pani  opiekującej się figurą:

 Foto E.K.

Foto E.K.

W ostatni

weekend  chyba cała Polska  wsiadła w samochody i ruszyła w podróż. Już w czwartek można było zaobserwować istne wariactwo. Pojechałam na obrzeża miasta, by kupić  fugę w proszku. Stałam w korku na wjeździe do miasta  minimum  pół godziny, przesuwając się  na jedynce po 2, 3 m. W sobotę do Zagórza odległego zaledwie 7 km od Sanoka jechaliśmy chyba  30 minut. Korek zaczynał się już na granicy miasta. Czyżby cała południowa Polska ruszyła w Bieszczady? Nie lepiej było wczoraj, kiedy chcieliśmy wrócić z ogrodu do domu - korek stał już od góry leskiej, toteż  zdecydowaliśmy wrócić do miasta objazdem wioskami i ze zwyczajowych  7 km zrobiło się 25 - niestety.
Pogoda była niezła, acz bez rewelacji - czuć już jesień w powietrzu. Kwitnie wrotycz i nawłoć, żółcieją trawy.

To chyba już niemal jedne z ostatnich letnich chwil biesiadowania w ogrodzie. Lato nie rozpieszczało, jesień może być wczesna.

Można uznać, że w ten weekend pogoda dopisała, było dość słonecznie, pomimo tego, że z ogrodu w sobotę wypędziła nas okrutna burza. Kiedy dojechaliśmy do Sanoka - okazało się, że tu nie spadła ani kropla deszczu. Dziś córka z zięciem wrócili do Krakowa, pozostała rodzina także się rozjechała. Z nami nadal został Czesio na wakacjach.