Obserwatorzy

wtorek, 17 stycznia 2012

Czapki męskie (2)

Kolejne czapki męskie. Tym razem wzór Turn A Square by Jared Flood. Jednak nie korzystałam z opisu, bo mi to potrzebne nie było. Pomysł Jareda zupełnie zwyczajny, bo ludziska od dawien dawna robią czapki w paski, które można układać w różnej konfiguracji. Tu charakterystyczny jest sposób spuszczania oczek na główkę czapki (klinowy), paski wówczas układają się w interesujący sposób:


Druty 3 -3,5 mm. Włóczka skarpetkowa 25% wełna, 25% poliamid; zużycie ok. 50g







Czapki robiłam z włóczek skarpetkowych podwójną nitką. Wychodziło tak około 50 g. Jest to świetny sposób na wyrobienie resztek.  Oczywiście nie każdemu mężczyźnie może być dobrze w takiej czapce zwanej "kondomówką", jednak w obliczu  - już zupełnie realnej - zimy, przyda się każda czapka. Ta jest o tyle wygodna, że można ją uznać za niezwykle uniwersalną. Jest niewielka, raczej niegruba, dość ciepła, doskonale chroni głowę i świetnie mieści się w kieszeni kurtki.






Moje czapki zrobiłam dla kilku mężczyzn z rodziny, w rozmiarach: XL = 60/62 cm obwód głowy, L = 58/60 cm obwód głowy, M = 56/58 cm obwód głowy. Jednak  wielkości nie regulowałam ilością oczek na szerokość, a głębokością. 
Czapka robiona na okrągło bez zszywania. Narzucałam na druty 96 oczek (dobra ilość do podziału na 4 części po 24 oczka - kiedy dojdzie do spuszczania na główkę). Ściągacz 2 x 2 - 12 rzędów. Powyżej ściągacza prosto w górę: rozmiar XL = 30 rz., L = 26 rz., M = 24 rz.  Potem podzieliłam oczka na 4 części i spuszczałam w co drugim rzędzie  po 8 oczek (22 rz.), aż zostało mi na drucie 4 oczka, które  ściągnęłam nitką i zeszyłam. W pewnym momencie z drutu na żyłce przechodziłam na cztery rękawiczkowe, bo wygodniej było mi spuszczać oczka na tym zmniejszającym się obwodzie czapki. 
Proszę nie zrażać się tym, że robótka na drutach wygląda mikro i wydaje się, że czapka jest jakby za płytka - jest to złudzenie. Kiedy zdecydujemy się zrobić więcej rzędów - czapa może okazać się za głęboka.
Taką czapkę można także robić od góry, od tych 4 oczek i dodawać oczka na obwodzie.

niedziela, 15 stycznia 2012

Żakardy. "Bohus" – szwedzki wzór żakardowy

Historia dziewiarstwa
Wielki kryzys w latach trzydziestych XX w.  spowodował również wysokie bezrobocie w prowincji Bohuslän w Szwecji. Grupa kobiet z północnej części Bohuslän zwróciła się do żony gubernatora Emmy Jacobsson w Goteborgu z prośbą o pomoc. W 1939 r. powstała spółdzielnia dziewiarska "Bohus Stickning". Początkowo kobiety wykonywały z wełny na drutach niewielkie formy dzianinowe sprzedawane turystom: rękawiczki, skarpetki, czapki. Pomimo tego, że produkty sprzedawały się dość dobrze, dochód nie wystarczał na utrzymanie rodzin. 



Z czasem zaczęto realizować wzory opracowane przez Emmę Jacobson, a następnie profesjonalnych projektantów. Wprowadzono do produkcji wełnę i angorę doskonałej jakości.


Green Meadow; Design: Anna-Lisa Mannheimer Lunn; zdjęcie stąd
Wzory "Bohus" nie są odzwierciedleniem tradycyjnych  miejscowych wzorów. Emma urodzona we Wiedniu (studiowała sztuki piękne, a także uzyskała stopień doktora botaniki), posiadała zmysł artystyczny i tworząc swe projekty  inspirowała się sztuką kontynentalną, tkaninami  z Peru i Chin. Pragnęła, by dzianina "Bohus"  trafiła w gusta wyrafinowanych odbiorców i do ekskluzywnych sklepów.

Wild Apple; Design: Kerstin Olsson; zdjęcie stąd


Forest Darkness Black or green base; Design: Annika Malmström-Bladini; zdjęcie stąd

The Red Palm; Design: Kerstin Olsson; zdjęcie stąd

W latach 1940-1953 wzory dla firmy projektowała Anna-Lisa Mannheimer Lunn, która stworzyła swetry rozpinane mające kolorowe przody, a gładkie plecy i rękawy. Roda Randen była autorką wzoru (opracowanego około 1945 r.)  znanego, jako "Eskimå" (czerwone paski); w innych wzorach z tej serii stosowano kilka odcieni zieleni. W 1947 roku Anna-Lisa stworzyła charakterystyczny sweter z okrągłym kolorowym karczkiem "Blå Skimmer" ("Blue Shimmer"):


"Blue Shimmer"; Design: Anna-Lisa Mannheimer Lunn; zdjęcia stąd

Wzór tego swetra nie jest oparty na tradycyjnych szwedzkich wzorach żakardowych, stał się jednak najbardziej popularnym wzorem "Bohus".  Stąd swetry "Bohus" kojarzą się nieodmiennie właśnie z wrabianymi na okrągło, bajecznymi kolorystycznie, karczkami.
Projektantka Annika Malmström-Baldini prowadziła zespół projektowy w latach 1952-59. Jej zasługą jest fakt wejścia na rynki amerykańskie. Kerstin Olsson projektowała wzory wielokolorowe: „Egg” został zaprojektowany w 1963 roku, „Mgły” w 1964 roku. Ostatnim poważnym projektantem była Karin Ivarsson, która pracowała w latach 1960-69 – jest autorką projektu „Swan” (1966 r.) 
Ostatecznie spółdzielnia przestała działać w 30 kwietnia 1969 r. W ciągu trzydziestu lat stworzono tam ponad 400 oryginalnych wzorów.
Dzisiaj oryginalne dzianiny "Bohus" można zobaczyć na wystawie Bohusläns Museum.


Tu tabela systematyzująca  nazwy modeli i nazwiska projektantów oraz podająca daty, kiedy  poszczególne projekty zostały opracowane


Źródło: 
http://www.vastarvet.se/kulturvast_templates/Kultur_ArticlePage.aspx?id=45847

sobota, 14 stycznia 2012

czwartek, 12 stycznia 2012

Rękawiczki i mitenki

Do białej czapki - tej, dorobiłam (jeszcze w okresie świątecznym)  rękawiczki do kompletu:



Wróciłam też do sprawdzonego wzoru mitenek z włóczki skarpetkowej. Tym razem w kolorach jesieni:


Bardzo lubię mitenki z włóczki skarpetkowej i nieustannie je noszę. Sprawdzają się doskonale do  prowadzenia samochodu, są ciepłe, niezbyt grube. Ponadto nie deformują się, nie wycierają, nie kluszczą.  Mitenki  zrobione np. z "Oliwii" po 2 tygodniach użytkowania  zrobiły się po prostu paskudne. Włóczka skarpetkowa jest dość cienka, toteż zawsze, albo robię w dwie nitki, albo dodaję inną, w zbliżonym kolorze. Tu mankiet w nieco innym  odcieniu, gdyż obawiałam się, że braknie mi  włóczki melanżowej.

poniedziałek, 9 stycznia 2012

Czapki męskie (1)

Nagle okazało się, że  mój mąż nie ma porządnej włóczkowej czapki. Jedną zgubił, a ta co została wyciągnięta z szafy, okazała się już porządnie sfatygowana. Faktem jest, że mojemu mężowi (podobnie, jak i mnie) w każdej czapce jest fatalnie, jednak  zimowa aura wymusza noszenie jakichkolwiek nakryć głowy i człowiek przestaje zwracać uwagę na to jak wygląda, bo woli uniknąć przeziębień.
No to siadłam i zrobiłam:



Druty 3,5 - 4 mm; włóczka 100% wełna niewiadomego pochodzenia,  zużycie 50 g; rozmiar czapki na obwód głowy 57 cm

Oczywiście wykonanie takiej czapki jest nieskomplikowane, jednak przybliżę  krótko sposób wykonania.


Czapka męska wzór warkoczowy
Włóczka: wełna 100% (taka na druty 4,5 mm), ja robiłam  początkowe  10 rzędów na drutach 3,5 mm , potem użyłam drutów 4 mm, żeby czapka była  zrobiona dość ściśle. Dodatkowo dodałam drugą bardzo cieniutką nitkę włóczki wełnianej (ze szpuli) kupionej kiedyś na Allegro. Czapka wykonana jest metoda bezszwową, na okrągło. Na ten rozmiar głowy nabrałam 80 oczek. Motyw powtarzalny wzoru to: 2 oczka prawe, 2 ocz. lewe,  warkocz z 4 ocz. prawych przeplatany co 8 rzędów, 2 ocz. lewe, 2 ocz. prawe.
Zrobiłam 6 powtórzeń  warkocza, by potem  zgubić oczka lewe i  ściągnąć czubek czapki nitką.
Dodam jeszcze, że na obwód głowy około 60 cm należy dodać 10 oczek (1 motyw). 
Należy robić dość ściśle, by czapka nie była zbyt  przewiewna i szybko się nie zdeformowała.

Czapka nr 2  jest nieco płytsza. Wykonana, najbardziej znanym pod słońcem, wzorem reliefowym.

Druty 3,5 - 4 mm; włóczka "Oliwia" (75% akryl, 25% wełna; 250m/100g + cieniutka nitka wełniana),  zużycie 60 g; rozmiar czapki na obwód głowy 57 cm

Czapka męska wzór reliefowy
Wzór reliefowy: kratka - 4 ocz. prawe, 4 ocz. lewe x 4 rzędy. Druty 3,5 - 4 mm. Obwód głowy jw.:  57 cm (jeżeli  chcemy zrobić rozmiar nico większy, dodajemy  wielokrotność wzoru kratki (8 - 12 oczek).
Czapka wykonana jest metoda bezszwową, na okrągło. Nabrałam 80 oczek na druty 4 mm, wykonałam ściągacz 2x2 -10 rzędów na drutach 3,5 mm. Następnie na drutach 4 mm zrobiłam  9 powtórzeń  wzoru kratkowanego. Teraz już nie robiłam "kratek", oczka prawe robiłam do góry, a gubiłam na główkę czapki oczka w pasie oczek lewych: po 1 ocz. w co drugim rzędzie przerabiając ostanie prawe z pierwszym lewym, aż zostało po 1 lewym dzielącym pasy prawych. Potem jeszcze zgubiłam  po 2 ocz. z pasa prawych oczek. Pozostałe ściągnęłam nitką i zeszyłam czubek czapki. 

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails