Ukraina (3) 2013 r.Paraszka - Bieszczady Wschodnie

W drugim dniu wyprawy ukraińskiej zaplanowane było wejście na Paraszkę (1268 m), czas przejścia 9 godzin. Przyjechaliśmy do Skole, skąd prowadziła już trasa pieszej wędrówki przez Korcznkę (1179 m), Zelenę i docelowo szczyt Paraszki; zejście do Korostowa. Tym razem dominował zapach olejków eterycznych wydzielanych przez drzewa iglaste. Pogoda dopisała - wędrowaliśmy w słońcu.
Zapraszam do podziwiania piękna gór.



  Kwietne łąki

  Odpoczynek

  Przed podejściem na szczyt widoczny w tle

  Na szczycie Paraszki (1268 m)

 



 

Zejście do Korostowa

 

O wycieczce na Ukrainę i w Bieszczady Wschodnie pisałam tu i tu.

 

 

 

Ukraina (2) 2013 r. Czarna Repa - Bieszczady Wschodnie

Dzisiaj dopiero relacja z górskiej wycieczki w Bieszczady Wschodnie na Ukrainie. Wyjechaliśmy z Sanoka o północy i po kilkunastogodzinnej podróży  przez: Krościenko, Chyrów, Sambor, Drohobycz, Stryj, Skole  dotarliśmy do Przełęczy Wyszkowskej, skąd wyruszyliśmy przez Czarny Wierch (1005 m), Szczołb, Obnogę na szczyt Czarnej Repy (1288 m). Początkowo pogoda dość kiepska (zachmurzenie), poprawiała się stopniowo, a potem zaświeciło słońce. Całej wędrówce towarzyszył zapach kwietnych łąk, szczególnie macierzanki. Spotykaliśmy tubylców, którzy zbierali borówki i grzyby.

 Przygotowania do wejścia, przebieranie, pakowanie prowiantu

 

 Pod górę...

 

Kwitnące łąki

 

Na szczycie Czarnej Repy  z flagą chrzanowskiego PTT, do którego należy brat...

 

i z bratem

 Widoki:

Schodzimy:

 

Nie muszę chyba dodawać, że jest tam pięknie.

Kanikuła

Chyba najgorętszy czas tego lata, nic tylko siedzieć w ogrodzie pod jabłonią,

podjadać owoce, popijać wodę z cytryną, pływać w basenie na materacu, wieczorem palić ognisko.

Niestety, głównie pilnujemy remontu. Jedynie wczoraj nieco odpoczywaliśmy. Było więc siedzenie pod drzewem, robótkowanie, basenowanie, relaksowanie, pieczenie kiełbasek.
Dojrzewają pomidory:

i kwitną letnie kwiaty oraz zioła:

Od jakiegoś czasu nad naszym ogrodem krzyczy i kołuje para jastrzębi.

Nasza ogród - to polana otoczona z trzech stron lasem

 

Skrzeczą cały boży dzień, a latają niezwykle nisko, tak że obawiamy się o naszą Tolę, która nie przejmując się swymi małymi gabarytami, biega i dzielnie je oszczekuje. Staramy się odstraszać ptaki krzykiem, niestety nie daje to żadnego efektu. Z kolei zagrodę Czesia po prostu zasłaniamy od góry.

 



Jastrzębie chyba mają gniazdo w tym rzadkim lesie rosnącym nad chałupą

 

Sądzimy, że mogą mieć w pobliskim lesie gniazdo z małymi, a nasza łąka (po wycięciu zagajnika) jest dla nich terenem łowieckim. Nigdy jeszcze jastrzębie tak nisko nie kołowały nad naszą działką. Widać cisza i spokój sprawiły, że tu się osiedliły.

Tu udało mi się uchwycić jednego osobnika

 

Mieliśmy już kuny na strychu - kiedyś mała wypadła przez szparę w deskach na ganku (mąż odniósł ją na strych. A darła się tak głośno i rozpaczliwie, że mi jej żal było). Były gniazda szerszeni na strychu i w belkach stodoły, gniazda os w kibelku i w belkach chałupy. Wizyty jaszczurek w chałupie i kreta, który przekopał się pod podłogą. Nawet sowa siedziała kilka dni na kominie. Jastrzębie tak blisko są po raz pierwszy. Zdaje się, że kiedy w końcu wywiodą młode, to skrzeczenie się skończy i odlecą.

Kocyk dziecięcy (1)

To zwykły zbieg okoliczności - wczoraj notka o kocyku "królewskim" - dzisiaj pokazuję swój skromny udzierg. Zrobiony przeze mnie kocyk niemowlęcy powstawał ze 2-3 tygodnie i dopiero został skończony. Jest to kocyk raczej letni (prawie bawełniany). Rozmiar 96 x 100 cm.

Druty 4 mm KP; włóczka "Medusa" 80% bawełna, 20% akryl, 100g/300m; zużycie500 g

Wzór kocyka znalazłam gdzieś w necie i teraz, kiedy przyszło do pokazania, zupełnie nie potrafię sobie przypomnieć skąd go zapisałam i czyjego jest autorstwa (nie sądziłam, że go kiedyś wykorzystam).

Fotografowaniu asystuje Tolka. A zrobienie zdjęcia w bałaganie i rozgardiaszu, który panuje  obecnie w mieszkaniu z powodu  remontu, to prawdziwa "ekwilibrystyka"

 

Zbliżenia wzoru

 

Kolor kocyka to delikatny łosoś/oranż. Sama włóczka pochodzi ze starych zapasów - jest to jeszcze dość przaśna "Medusa", której motki różniły się grubością (chociaż kupione były w jednym pakiecie). Niespodzianką okazał się ostatni motek grubszy o jedną nitkę składową. Wszystkie motki składały się z pięciu niteczek włóczki, jeden miał sześć. Więc ostatnie 20 cm kocyka jest nieco grubsze - nie dałabym sobie rady z odbieraniem tej niteczki. Nitki liczyłam przy łączeniu końcówek włóczki kolejnych motków.

W planach jeszcze kocyk jesienno-zimowy wełniany.
 

  *   *   *

Kocyk "królewski" - jak się okazuje wywołał sporo emocji. Wiele pań zwróciło na niego uwagę. Kite Designer w komentarzach do poprzedniego postu wspomniała o dyskusji na Ravelry na jego temat. Tam już ustalono, jaka to firma. Dziergam sobie, z kolei zwróciła uwagę, że książę William 31 lat temu zawinięty był również w podobny kocyk - i faktycznie (przeanalizowałam zdjęcia, kiedy rodzice księcia Williama, wyszli ze szpitala). Zdaje się, że czeka nas teraz okres powstawania kocyków a`la "royal baby".