Obserwatorzy

poniedziałek, 28 lipca 2014

Znani w dzianinie. Sukienki Pippy Middleton

Nie jest tajemnicą, że obie panny Middleton lubią dzianinę. Dziś sukienki Pippy: granatowa i biała.
W granatowej panna Middleton wystąpiła w lipcu 2011 r. podczas Wimbledonu, w białej pojawiła się nieco wcześniej, zdaje się w czerwcu tegoż roku. Obie sukienki dzianinowe (druty lub maszyna) zdaje się identyczne:

 Zdjęcie stąd
 

Zdjęcia stąd
 
 Biała została zaprezentowana w takiej stylizacji:

Zdjęcie stąd
 

  Zdjęcia stąd
 
 Zbliżenie
 
Zbliżenie

 I jeszcze inspiracja z jakiegoś kolorowego magazynu:

Zdjęcie stąd

sobota, 26 lipca 2014

Letnia bluzka kimonowa

została zrobiona na maszynie z bawełny "Virginii", już nieprodukowanej. Jako, że takie kolory zostały mi w zapasie - wykorzystałam je do wykonania tej bluzki.

 
 
Dzianina maszynowa; włóczka "Virginia", 100% bawełna, 417 m/100 g;
zużycie około 250 g

Pierwowzorem i bezpośrednią inspiracją stała się ta bluzka z "Phildara":

Zdjęcie ze strony Phildara 
 
Oczywiście daleko mi do wiotkości modelki. Bluzkę zrobiłam taką nieco luźniejszą. Zmieniłam wykrój dekoltu i jego wykończenie. Całość tzn. dół bluzki, dekolt, rękawki obrobiłam sznureczkiem na drutach, czyli metodą I-cord Bind Off .
 
 
Z bluzki jestem dosyć zadowolona - może na upały się nie nadaje, ale z powodzeniem można  ja wkładać w dzień letni, umiarkowanie upalny, gdyż jest dosyć przewiewna.
 
Z szydełkowymi koralami
 
Mam wrażenie, że takie kimonowe bluzki, modne pewnie ze 30 lat temu - znów wracają. Pamiętam, że nosiłam taki fason bluzek letnich, były jednak szyte z materiału.


piątek, 25 lipca 2014

Lipcowa pogoda zmienną jest,

raz upał, to znów codzienne ulewne deszcze. Dzisiejszy ranek zapowiadał się optymistycznie, jednak, kiedy po południu w końcu znalazłam czas spacer z psami (ja także chciałam zażyć dawkę ruchu, gdyż postanowiłam zbić nieco wagę), rozpętała się burza. Ale skoro wystartowałam - desperacko przemierzyłam zaplanowaną trasę w ulewnym deszczu. Nie pomogły kalosze, ani kurtka, która z założenia jest nieprzemakalna - przemoczyło mnie na wskroś. Czekanie pod drzewami też nic nie dawało - kapało i tam, więc lepiej iść, niż stać. Swoją godzinę marszu zaliczyłam. Psom jakoś tak ulewny deszcz nie przeszkadzał i biegały normalnie, Ifka nawet urządzała kąpiele w stawie. Tyle, że zanim wpakowałam je do samochodu, musiałam powycierać ręcznikami.
A przyroda taka w tym deszczu:









czwartek, 24 lipca 2014

Zielnik. Dziurawiec zwyczajny

Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Występuje naturalnie w Europie, zachodniej Azji, północnej Afryce, a nawet w Ameryce Północnej i Południowej, południowej Afryce, Australii i Nowej Zelandii, Japonii. W Polsce to roślina pospolita rosnąca na łąkach i w ogrodach.

 
Zdjęcie stąd

Osiąga wysokość 30-80 (a nawet 100) cm. Z rozrośniętego kłącza wyrastają pędy kwiatonośne i płonne. Łodyga prosto wzniesiona, rozgałęziona w górnej części, u dołu drewniejąca. Naga, pełna, z nielicznymi gruczołkami w szczytowej części, czerwonawa. Liście ułożone naprzeciwlegle, eliptyczne do równowąskich, długości około 3 cm. Blaszka liściowa prześwitująco kropkowana, z gruczołkami na brzegu. W prześwitujących kropkach znajdują się zbiorniki olejków eterycznych.

Kwiaty szypułkowe, średnicy do 3 cm, liczne, zebrane w gęste baldachogrono, osadzone w kątach naprzeciwległych przysadek. Działki kielicha są lancetowate, ogruczolone. Korona pięciopłatkowa, żółta, płatki czarno kropkowane, pręciki liczne. Owoc to wielonasienna torebka pokryta gruczołkami. Nasiona czarne, drobno kropkowane. Siedlisko: ciepłolubne dąbrowy, trawiaste zarośla, ciepłolubne murawy, miedze. Kwitnie od czerwca do sierpnia, wytwarza dużo pyłku, z którego korzystają owady odwiedzające kwiaty. Dziurawiec to roślina lecznicza, zbiera się i suszy kwiatostany. Zawiera czerwony barwnik hyperycynę, pseudohypericynę, flawonoidy (rutyna, kwercetyna), hiperozyd, bakteriobójcze garbniki, witaminy A i C oraz olejek eteryczny. 
 
 
Zmniejsza objawy łagodnej formy depresji, pomaga przy lekkiej bezsenności, a także przy migrenie. Ma działanie żółciopędne, żółciotwórcze, pobudzające trawienie, przeciwzapalne i dezynfekcyjne (może być stosowany zewnętrznie na rany i do płukania gardła), ułatwia gojenie ran, oparzeń, owrzodzeń, odmrożeń, działa ściągająco i antyseptycznie na błony śluzowe i uszkodzone miejsca skóry.
 
Należy go stosować  ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na słońce. Nie jest zalecany dla osób o jasnej karnacji skóry lub ze zmianami skórnymi. Można używać dziurawca jako zioła do zaparzania, nalewkę, tabletki. Dziurawiec wchodzi w skład licznych mieszanek ziołowych i preparatów złożonych.W dawnych czasach przypisywano dziurawcowi działanie magiczne, wierzono, że roślina chroni przed czartami i złymi czarami. Dawniej uważano także, że dziurawiec chroni kobiety ciężarne przed dziwożonami – demonami, które im szkodzą.

Napar z ziela dziurawca na zaburzenia trawienia: dwie łyżki ziela dziurawca zalać 1,5 szklanki wrzątku (nie gotować!) i pozostawić pod przykryciem na 30 minut, następnie przecedzić i pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki 20 minut przed jedzeniem.
Nalewka z ziela dziurawca:100 g ziela dziurawca zalać 500 g spirytusu i odstawić na 7 dni. Po tym okresie przecedzić i wycisnąć przez gazę. Wewnętrznie stosować 2 razy dziennie po 1 łyżeczce na pół szklanki wody w chorobach wątroby, przewodu pokarmowego i układu żółciowego. Zewnętrznie stosuje się do nacierania w bólach stawowych.

Źródło:
http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/domowa-apteczka/wlasciwosci-i-zastosowanie-dziurawca-przepis-na-napar-z-dziurawca_39851.html

wtorek, 22 lipca 2014

Kapliczki przydrożne. Kapliczka przy ul. Jagiellońskiej w Sanoku

stoi w nietypowym miejscu, mianowicie między dwoma budynkami, a konkretnie w wnęce kamienicy nr 35.  Kapliczka dwupoziomowa, murowana została odnowiona w 2006 r. dzięki ojcom franciszkanom:


 

 
 Znajduje się w niej krzyż z przełomu XVIII/XIX wieku i figura Matki Boskiej Bolesnej.




LinkWithin

Related Posts with Thumbnails