Obserwatorzy

niedziela, 6 marca 2011

Zarękawki

Biuralista w zarękawkach kojarzy mi się niedparcie z panem w okularach, odzianym w białą koszulę, czarną  kamizelkę, siedzącym za biurkiem i pracującym  z uwagą  nad kolumną liczb. Jego zarękawiki uszyte z czarnej podszewki ściągane gumką mają chronić białe  mankiety koszuli  przed plamami z atramentu lub  z ołówka kopiowego (chemicznego).  A kto dzisiaj wie - co to za ołówek, ten ołówek chemiczny?  Pośliniony barwił wargi na fioletowo  i na fioletowo rysował. Zetrzeć się potem tego nie dało, jedynie zmyć wodą (tzn. rozmazać). Takim ołówkiem dawniej dokonywano wpisów w dokumentach - miały dawać pewność trwałości i nieusuwalności zapisu.
Do czasów współczesnych zarękawki owszem przetrwały.Obecnie  jednak wzbogacają ofertę  odzieży ochronnej i najczęściej  są gumowe lub foliowe, a chronić mają przedramię przed zabrudzeniem. Zgoła nie o takich zarękawkach dziś będzie.


Kiedy wiosna tuż, tuż,  na rękawiczki i mitenki robi się za ciepło, warto zaopatrzyć się w dzianinowe zarękawki. Ocieplą dłoń i przedramię, szczególnie jeżeli włoży się sweterek  z rękawem 3/4.
Wyzierające z długiego rękawa kurtki czy płaszcza, wykończone ozdobnie, spełnią też funkcję dekoracyjną.
Trzy pary sobie zrobiłam do noszenia ze sweterkami ze skróconymi rękawami.

Druty 3,5 mm; włóczka bawełna 100%; zużycie na parę 50g/125 m

Można też je nosić opuszczone i pofalowane na nadgarstku. Nie mają  dziury na kciuka, gdyż z założenia kończą się właśnie przed kciukiem.


Wzór ażurowy w zarękawkch w kolorze fuksjowym układa się tak, by na wierzchu dłoni  tworzyć szpic - dzięki temu zasłaniają i  grzeją wierzch dłoni.



Te czarne zrobiłam jako pierwsze (był to prototyp). Później wykorzystałam już inny wzór ażurowy.
Na poniższej fotografii widać, jak układa się wzór:


Zarękawki czarne i szafirowe robiłam od łokcia w stronę palców; fuksjowe od palców w stronę łokcia. Wzór ażurowy (na szafirowych i  fuksjowych) układa się odmiennie. Aby uzyskać efekt szpica na dłoni, należy zarękawki tym wzorem robić właśnie od palców.

piątek, 4 marca 2011

Kiri 3 i 4

Marcowe słońce świeci wysoko, mocno grzeje w plecy podczas wędrówek z psicą. Czas myśleć o wiośnie.
Myślę więc i czekam, aż przestanie mrozić (i nie będę musiała codziennie rano skrobać szyb w samochodzie), aż przestanie wiać i w końcu zejdzie do końca śnieg, którego  łaty widnieją  na słonecznych stokach, a  który uparcie leży w cienistych miejscach.

Tak Ifa  korzysta z możliwości pobiegania po polach

Zapomniane, zrobione już jakś czas temu  dwie chusty Kiri:




Kolor powyższej ciekawy - nie jest to turkus i nie jest to zieleń, ale dobrze komponuje się  z "morskim".
I czerwona:



Składu włóczek już nie pamiętam, są to  jakieś mieszanki z wełną. Chusty z założenia raczej cieniutkie, takie do zarzucenia w celach bardziej  ozdobnych, niż grzewczych.

niedziela, 27 lutego 2011

Miette - opis wykonania

Prezentuję opis sposobu wykonania sweterka Miette. Zaznaczam, że jest to mój sposób wykonania (nie tłumaczenie) - zmodyfikowany. Przypominam, że na Ravelry jest  dostępny wzór-opis oryginalny. Jest to cardigan robiony od góry - bezszwowo.


*   *   *
Niestety dzisiaj znów nie było internetu kilka godzin i dopiero teraz tzn. około 24  godz. udało mi się napisać tego posta.

sobota, 26 lutego 2011

Szalik na każdy dzień (5). Sposoby wiązania cd.

ameise80  - blog Mrówkowe fiu bździu, podrzuciła mi linka, gdzie zostały pokazane  sposoby zawiązywania szaliczków, chusteczek, apaszek.  Nie omieszkałam tego wykorzystać  i dziś dzielę tymi  się pomysłami z moimi Czytelnikami:














Wszystkie powyższe zdjęcia pochodzą ze strony:  http://www.liveinternet.ru/users/elena311075/page1.shtml

Jeszcze filmik video:


*   *   * 
Dziękuję Wszystkim odwiedzającym mego bloga za  przemiłe komentarze na temat "Friidy". To balsam na duszę i ogromna zachęta do dalszej pracy. Przyznać jednak muszę, że w ostatnim tygodniu nic nie zrobiłam, jakiś taki ciężki był - no "zjada" mnie codzienność. Tak bywa:  raz się ma więcej czasu, a raz mniej, no i "walczę" z oporną materią komputera i internetu, który chodzi wolno jak wół. Dostawca internetu twierdzi, że nie powinno być problemu, a mnie zawiesza nieraz  i na godzinę (wyłączają internet), albo  jest coś z impulsami, bo mnie wiesza i strony nie chcą się otwierać.
No i nie wiem jak zmniejszyć to  duże okno filmiku na blogu. Może Panie mi podpowiedzą?

niedziela, 20 lutego 2011

Wielbłądzia Friida

Już od jesieni córka  mówiła o swetrze mającym zastąpić jesienny żakiet - miał być dłuższy i grubszy. Oczywiście w jesieni nie zdążyłam takiego zrobić i zastała nas zima. Pierwotnie rozmawiałyśmy o  wzorze strukturalnym, brane były pod uwagę jakieś warkocze, plecionki itp.  Ale nie miałam jakoś wyobrażenia tego projektu.  I w końcu trafiłam - nie ukrywam, że realizacja Fasoli  mnie zauroczyła. Matyldzie też spodobał się ten projekt. Nasz skończony dzisiaj przed południem, już pojechał do Krakowa.

 Druty 7 mm; włóczka "Gipsy" Kartopu, 50% akryl, 50% wełna; 100 m/100 g;  zużycie  800g





Jest to sweter całkowicie bezszwowy, robiony od góry: raglan znaczony jedym oczkiem prawym, podobnie z boku swetra  biegnie prawe oczko imitujące szew. Rękawy  także dziane na okrągło. Sweter jest nieco krótszy, aniżeli oryginał, bo nam dokładnie taka właśnie długość (czyli 80 cm) odpowiadała. Rękawy mogłyby być bardziej bufiaste  (przed ściągaczem) - o jakieś 2 oczka, ale miałam ograniczenia włóczkowe - nie wiedziałam czy wystraczy mi te 80 dkg włóczki (nigdy wcześniej z niej nie robiłam). Zrobiłam ten swetr  dość dopasowany, z wcięciem w pasie, chciałam uniknąc efektu dzianiny, która będąc dość gruba - jeszcze pogrubia.


Urokiem tego sweterka są  oryginalne, naszywane kieszenie oraz oczka nabierane na plisę tak, by prawe oczka brzegowe  były na prawej stronie wykonanej lewymi oczkami.  Trzymałam się ściśle  tego, jak wykonany został oryginał i żałuję, że jednak plis nie robiłam od razu (zwykle tak wolę), bo  łatwiej można manipulować  długością swetra i w dowolnym momencie  przerwać, kiedy uzna się, że  została osiągnięta pożądaną długość (jest to istotne, kiedy mamy ograniczoną ilość włóczki). A tak, jeszcze trzeba pamiętać, że włóczka musi zostać na wykonanie plis.


Detal

Włóczki wystarczyło, chociaż nie obeszło się  bez prucia, bo za pierwszym razem uznałam, że jest za luźna (rozmiarowo) góra, potem  sweter okazał się nieco za wąski w biodrach, a wszystko to właśnie z powodu  stresu: czy włóczki wystarczy. Robiłam na drutach Addikach z żyłką. Próba przejścia na druty o tym samym rozmiarze, ale proste (kiedy robiłam na prosto), nie udała się - robótka była zbyt ciężka i  bardzo bolały mnie ręce.

*   *   *
Z powodu realizacji powyższego projektu nie miałam czasu na przygotowanie opisu mojego sposobu wykonania Miette - myślę, że może uda mi się to w zbliżającym się tygodniu - proszę o cierpliwość.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails