Osiołkowi w żłoby dano...

Ze mną, jak u Fredry. Kolejny dzień mija, a mnie jakoś czas miedzy palcami ucieka. Z jednej strony pokończyć by zaczęte robótki: sweterek dla Matyldy zaczęty jeszcze w lipcu, kolejny szal kalinkowy. Z drugiej strony wypadałoby zabrać się za jakieś jesienne swetry. Koniecznie muszę sobie zrobić jakiś prosty, ciepły sweterek - najlepiej z kapturem - potrzebny mi do wychodzenia z psem na spacery. Wypadałoby też wydrutować jakieś mitenki i rękawiczki. A tu kusi mnie wspólne dzierganie chusty – propozycja dziergania on-line „Forum u Maranty” Wyjęłam już nawet stosowną włóczkę.

Dziś wspomnienie lata i szal prezentowany już na „Forum u Maranty”:

Kordonek "Garden" 280m/50 g – zużycie około18 dkg, druty 3,5 mm.

Wzór:

Maliny w śmietanie

Tak kojarzy mi się ten melanż, z którego robiłam Baby-doll. Wiem - chyba raczej malin ze śmietaną się nie jada.
Wczoraj jeszcze bluzeczkę włożyłam, gdyż było dostatecznie ciepło. Dzisiaj przyszła już ponura jesień: zimno, deszczowo i przerażająco. Dzień w oczach się skraca. W ogrodzie zdołałam posadzić hiacynty – cebul mam tak dużo, że zużyłam chyba z osiem kratownic (zawsze sadzę w kratownicach od czasu kiedy nornice wyjadły mi wszystkie cebule). Któregoś roku patrzyłam tylko, jak kwitnące hiacynty więdną i przewracają się; po rozgrzebaniu ziemi okazywało się, że już niczego nie ma.
Przedpołudnie poświęciłam na segregowanie i układanie zapasów włóczki. Spakowałam włóczkę w pięć wielkich pudeł tekturowych z Ikei (a to tylko połowa zasobów, które posiadam). Wydawało mi się, że upcham je na pawlaczu szafy – niestety okazały się za wysokie. Musiałam dokonać zamiany i rzeczy z dołu powędrowały na pawlacz, a pudła znalazły się na dole. Przyrzekłam sobie, że na razie nie kupię ani grama włóczki. Przecież tego co mam nie wyrobię przez najbliższe kilka lat. Dwa wielkie wory resztek wyniosę na strych (jeszcze szkoda wyrzucać – może kiedyś coś będę przerabiała).
Moja bluzka wygląda tak:

Włóczka: „Sun day”: 77% bawełny, 16% wiskozy, 7% lnu; zużycie 26 dkg, druty 3,5 mm,

Dokonałam pewnych zmian: zrobiłam plisy przekładając warkoczyki i przyszyłam guziki - bo jakoś bardziej mi tak pasowało. Dekolt ściągnęłam nieco obrabiając półsłupkami.

Niespodzianka - wyróżnienie

Dostałam wyróżnienie: „wrzosowe, za kreatywność”. Kocurku – dziękuję bardzo, jestem zaskoczona, bo się nie spodziewałam tego, że zostanę dostrzeżona. Jestem na etapie „raczkującego bloga” – zabawę w blogowanie dopiero zaczynam, a tu proszę – taka niespodzianka! Zawsze twierdzę, że jestem raczej rzemieślnikiem, niż artystą. Obiecuję: postaram się chociaż w części zasłużyć na to pierwsze w moim życiu blogowe wyróżnienie.

No i kłopot, komu je przekazać. Lista blogów , które czytam i lubię jest olbrzymia i każda osoba zasługuje na takie wyróżnienie. Wybiorę dziś jednak: bag_lady - za to, że jest i tworzy oraz niezwykłą Klarę , która jeszcze nie bloguje (ma swoją stronkę), i której niezwykłe mitenki zawsze poprawiają mi humor.

Sobota

Cały dzień spędziliśmy w ogrodzie. Dzień był cudowny – słoneczny i pogodny.

Baby-doll mam tyle:

A taką delikatną i niemal niewidoczna pajęczynę zauważyłam utkaną na oknie ganku. Widać ją było tylko pod pewnym kątem - nie sądziłam, że aparat ją uchwyci.

Tak dziś wyglądał ogród – jeszcze pełen soczystej zieleni, tu i ówdzie przebarwiającej się na czerwono.

Chciałabym mieć tak poskładaną i uporządkowaną włóczkę jak Anne Hanson – proszę zobaczyć na jej blogu: http://knitspot.com/ Na razie planuję poupychać moje zasoby włóczkowe do kilku pudeł tekturowych z Ikei.

Na początek jesieni

Ponieważ ostatnio robię głównie szale, zapragnęłam jeszcze pożegnać lato i szybciutko wykonać bluzeczkę, którą jeszcze (mam nadzieję) włożę. Padło na Baby-doll Cardigan by Iris Schreier z Knit.1, Spring/Summer 2009. Tu oryginał:

Zdjęcia: Knit.1, Spring/Summer 2009

A tu różne realizacje z Ravelry:
http://www.ravelry.com/patterns/library/16-baby-doll-cardigan/people

Najbardziej podobają mi się wykonania Velvety i Zipi.

Postanowiłam wykorzystać kupioną kila lat temu na Allegro włóczkę.

Skład: 77% bawełny, 16% wiskozy i 7% lnu. Zrobiłam nawet próbkę:

Nie jest rewelacyjna – długo leżakowała i w końcu znalazła swe przeznaczenie.
A ponieważ cardiganek jest robiony od góry, projekt można odrobić ze zdjęcia - zabieram się szybko do pracy.