Najczęściej noszony i najbardziej popularny ostatnio sposób na tzw. petęlkę: należy złożyć szal na pół (łącząc jego końce), włożyć go na szyję, a przez powstałą pętlę przełożyć drugi koniec. Tak, jak ilustruje rycina pod nr 1:
Rysunek z Internetu - źródła pochodzenia nie podam, gdyż pojawia się w różnych miejscach (co oznacza, że jest wielokrotnie kopiowany). Przy okazji można podpatrzeć, jakie są propozycje wiązania chustek
Długi i wąski szalik można wiązać tak, jak krawat:
Szal noszony swobodnie: można go po prostu zawiesić na szyi; w drugiej wersji jeden z końców szala można przełożyć przez ramię, by swobodnie opadał na plecy.
Szal założony odwrotnie: oba końce opadają na plecy, szyję można w zależności od długości i grubości szala omotać jedno- lub dwukrotnie.
"Jak komin" - szal należy dość ściśle omotać wokól szyi, a jego końce ukryć, albo zawiązać na fantazyjny supeł.
Z broszką - szalik owinięty wokól szyi i spięty broszką.
Z kokardą - cieniutki szal zawiązany na kokardę.
Jak naszyjnik:
Na głowie i szyi:
Jak kamizelka:
A teraz sposób odkryty przeze mnie niedawno - uważam, że jest niezwykle interesujący, wart upowszechnienia ze względu na ciekawy węzeł. Tu został nazwany sposobem norweskim.
A stąd skopiowałam sposób wiązania (ten drugi):
