Styczeń
Luty
Marzec
Kwiecień
Maj
Czerwiec
Lipiec
Sierpień
Wrzesień
Październik
Listopad
Grudzień
Dziękuję za życzenia noworoczne.
wtorek, 1 stycznia 2013
Nie bilansuję
minionego roku, nie robię podsumowania, ani życiowego, ani robótkowego. Nie czynię postanowień na kolejny rok... Nie ma sensu... Jednak zrobiłam blogowy przegląd fotek, nie ma na nich wszystkich robótek, ani zdarzeń minionego roku. Ot taki przegląd roku 2012:
Styczeń
Styczeń
poniedziałek, 31 grudnia 2012
sobota, 29 grudnia 2012
Cerkiew w Łodzinie
Łodzina to wieś na Pogórzu Dynowskim odległa 11 km od Sanoka. Dawna cerkiew, a obecnie kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny znajduje się na północnym krańcu miejscowości. Cerkiew została zbudowana w 1743 r. - do 1947 r. odbywały się tu nabożeństwa grekokatolickie, przez kolejne piętnaście lat należała do parafii rzymskokatolickiej w Mrzygłodzie. W 1965 r. obiekt przekazano Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, jednak protesty mieszkańców spowodowały, że cerkiew ponownie została przejęta przez parafię rzymskokatolicką.
Budowla orientowana, konstrukcji zrębowej, obita gontem. Bryła trójdzielna: trójboczne prezbiterium, do którego przylega od północy zakrystia, następnie szersza nawa, przy niej babiniec. Dach kalenicowy, gont; nad nawą i przezbiterium wieżyczki.
Ikonostas pochodzi z 1875 r., ikony o charakterze ludowym. W rzędzie ikon namiestnych: Narodzenie Bogurodzicy; na antepediach święci Piotr i Paweł, Chrystus w Świątyni, św. Anna i Zachariasz. Na zachodniej ścianie nawy Chrystus Nauczający i Matka Boża z Dzieciątkiem.
Cerkiew była remontowana w latach 1875, 1900, 1977.
Uwagę przykuwa potężny dąb rosnący w sąsiedztwie świątyni. Ponoć jest młodszy od cerkwi tylko o osiem lat.
Przy cerkiewce mieści się cmentarz, a nieopodal można zobaczyć zachowane stare nagrobki:
Budowla orientowana, konstrukcji zrębowej, obita gontem. Bryła trójdzielna: trójboczne prezbiterium, do którego przylega od północy zakrystia, następnie szersza nawa, przy niej babiniec. Dach kalenicowy, gont; nad nawą i przezbiterium wieżyczki.
Ikonostas pochodzi z 1875 r., ikony o charakterze ludowym. W rzędzie ikon namiestnych: Narodzenie Bogurodzicy; na antepediach święci Piotr i Paweł, Chrystus w Świątyni, św. Anna i Zachariasz. Na zachodniej ścianie nawy Chrystus Nauczający i Matka Boża z Dzieciątkiem.
Cerkiew była remontowana w latach 1875, 1900, 1977.
Uwagę przykuwa potężny dąb rosnący w sąsiedztwie świątyni. Ponoć jest młodszy od cerkwi tylko o osiem lat.
Przy cerkiewce mieści się cmentarz, a nieopodal można zobaczyć zachowane stare nagrobki:
Źródło:
1.Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda-Gryc; "Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Przewodnik" . Oficyna Wydawnicza REWAS. Pruszków 2011.
czwartek, 27 grudnia 2012
Sweter "Niezabudka" - prezentacja
Dziękuję za tak liczne, miłe memu sercu, życzenia świąteczne.
Wraz z mijającymi świętami odeszła, przynajmnien na razie, zima. Odjechały też dzieci. Został tylko Czesio, któremu nie miał kto zapewnić opieki w kontekście wyjazdu młodych na Sylwestra. Co było robić, zgodziłam się na zimowe ferie Czesia u nas. Mały piesek, który do tej pory bał się królika, teraz raźnie go zaczepia. Z kolei ja troszkę relaksuję się przy komputerze wędrując po blogach i podpatrując co nowego.
Udało się zrobić fotki na córce sweterka "Niezabudka". Pogoda nie sprzyjała, bo ani wieczorem, ani w dzień nie było sprzyjających warunków do fotografowania. W całej krasie wygląda tak:
Detale:
Jak się okazuje, włóczka: bawełna z akrylem w gotowym wyrobie, okazała się zupełnie w sam raz na dzisiejsze ocieplenie.
Przypomnę, że sweterk robiony był od góry; wykorzystałam tylko jeden motyw liści z tego wzoru. Wygląda nieco inaczej, bo wzór jest odwrócony. Na kieszonkach powtórzony został ten sam motyw, ale pojedynczego liścia. Bluzkę robiłam "na pamięć" - nie ma więc notatek.
Wraz z mijającymi świętami odeszła, przynajmnien na razie, zima. Odjechały też dzieci. Został tylko Czesio, któremu nie miał kto zapewnić opieki w kontekście wyjazdu młodych na Sylwestra. Co było robić, zgodziłam się na zimowe ferie Czesia u nas. Mały piesek, który do tej pory bał się królika, teraz raźnie go zaczepia. Z kolei ja troszkę relaksuję się przy komputerze wędrując po blogach i podpatrując co nowego.
Udało się zrobić fotki na córce sweterka "Niezabudka". Pogoda nie sprzyjała, bo ani wieczorem, ani w dzień nie było sprzyjających warunków do fotografowania. W całej krasie wygląda tak:
Detale:
Jak się okazuje, włóczka: bawełna z akrylem w gotowym wyrobie, okazała się zupełnie w sam raz na dzisiejsze ocieplenie.
Przypomnę, że sweterk robiony był od góry; wykorzystałam tylko jeden motyw liści z tego wzoru. Wygląda nieco inaczej, bo wzór jest odwrócony. Na kieszonkach powtórzony został ten sam motyw, ale pojedynczego liścia. Bluzkę robiłam "na pamięć" - nie ma więc notatek.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
LinkWithin
