U Antoniny

sobota, 7 stycznia 2012

Żakardy. "Argyle" – szkocki wzór żakardowy

Historia dziewiarstwa
Dzisiaj nadal pozostanę w szkockich klimatach. Interesującym jest wzór zwany argyle (czasami argyll) – są to kolorowe romby (kojarzone ze szlifem diamentów), na których krzyżują się linie w kontrastowym kolorze. Całość daje złudzenie trójwymiarowości.

Wikipedia

Wzór ten wykorzystywany jest w projektach dzianinowych: skarpet, swetrów, kamizelek.

Wikipedia

Znany jest już od co najmniej 1500 r., kiedy to pojawił się na skarpetkach członków szkockiego klanu Campbell pochodzącego z hrabstwa Argyll w zachodniej Szkocji (charakterystyczne kolory – to zielony i biały). Podobnie wzorzyste skarpetki nosili szkoccy górale od XVII w., jednak wówczas zaczęto już wprowadzać inna kolorystykę rombów.

Burberry

Bonprix

Dzianiny argyle stały się modne w Anglii po pierwszej wojnie światowej. Szkocka firma „Pringle of Scotland” w latach dwudziestych XX w. spopularyzowała ten wzór, m.in. książę Windsoru nosił sportowe swetry i skarpety w romby przeznaczone do gry w golfa.

Benetton- jesień/zima 2007-2008

Benetton 2009-2010

W Ameryce wzór stał się popularny w 1949 r., kiedy to prezes firmy odzieżowej Brooks Brothers wrócił z turnieju golfa w Szkocji i rozpoczął produkcję odzieży z tym motywem. Lata osiemdziesiąte ubiegłego wieku, to ponownie powrót tego wzoru, który trafił również do mody damskiej na swetry, szaliki, spódnice. Motyw argyle pojawia się na skarpetach drużyn sportowych, ale i na trampkach, poduszkach, zapalniczkach i innych produktach użytku codziennego. Na przykład kolarska drużyna Chipotle Slipstream wykorzystuje niebieskie i pomarańczowe romby we wszystkich swoich kostiumach oraz materiałach promocyjnych. Ubrania w ten wzór noszą takie gwiazdy, jak Madonna, David Beckham i Nicole Kidman.

Promod

Nordstrom

Przykładowe schematy z TOT TRICOT - pod tym linkiem znajdziemy wiele interesujących modeli i wzorów żakardowych.

Darmowe wzory:

http://www.bernat.com/pattern.php?PID=4094&cps=21191

http://www.unicornbooks.com/pattern_Bkidsargyle.asp

Żródło: Wikipedia

środa, 4 stycznia 2012

Cerkiew w Piątkowej

Niezwykle urokliwa (dla mnie jedna z najpiękniejszych) i opuszczona; znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej w niewielkiej wiosce 10 km od Birczy, nad potokiem Jawornik nieopodal lasu. Dostać się do niej można przez potok po betonowych płytach.

Cerkiew grekokatolicka p.w. św.Dymitra należy do nielicznych w południowej Polsce trójdzielnych cerkwi kopułowych. Pochodzi z 1732 r., jednak posiada elementy architektoniczne z lat wcześniejszych. Inskrypcja wycięta cyrylicą na nadprożu zachodniego portalu może świadczyć o roku przebudowy lub remontu.

Cerkiew o układzie amfiladowym zbudowana jest na planie trzech kwadratów. Ma konstrukcję zrębową oraz kamienną podmurówkę. Ściany cerkwi obwiedzione sobotami na słupach murowanych z rzecznego kamienia. Całość pokryta gontem. Cerkiew zwieńczona jest trzema kopułami.

Portal zachodni prostokątny ma ozdobnie wycięte nadproże z wyrytą inskrypcją fundacyjną i datą. Drzwi posiadają ozdobne okucia:

Czworoboczne prezbiterium, nawa i babiniec są nakryte stropami płaskimi. Między babińcem, a nawą ciekawie wycięta przegroda, jedna z nielicznych w Karpatach. W nawie na ścianie zachodniej - chór.
Z dawnego wyposażenia cerkwi zachowała się tylko ikona namiestna z końca XVI w. z postacią św. Jana Chrzciciela (depozyt Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i Muzeum Zamku w Łańcucie).

Fragment muru okalającego cerkiew

Cerkiew opuszczona po II wojnie światowej niszczała, zniknęło też wyposażenie. Była remontowana w latach sześćdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Teraz nieco zabezpieczona, stoi nieużytkowana.
Nieopodal pozostałości cmentarza z nielicznymi nagrobkami:

Takimi płytami położonymi na dnie potoka można przeprawić się na teren okalający cerkiew

Źródło:

Magdalena, Artur Michniewscy, Marta Duda: "Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja. Pruszków 2003.

poniedziałek, 2 stycznia 2012

Żakardy. Sweter - wzór norweski (3)

Taki sweter sobie zrobiłam:

Druty 3,5, 4 mm; włóczka "Pearl" 100% akryl, 285 m/100 g; zużycie 450 g (400 g bordowej "Pearl"+50 g włóczki beżowej niewiadomego pochodzenia)

Włóczka ma zdecydowanie kolor czerwonego wina. Nie chciałam mieszać innych barw i dlatego wybrałam na wzór żakardowy kolor beżowy. Sweter robiony bezszwowo od dołu, rękawy połączone z przodem i plecami i na okrągło wyrabiany raglan. Z tyłu, przy podkroju szyi zrobiłam kilka rzędów skróconych, by lepiej układał się dekolt.

Detal - zbliżenie wzoru

Korzystałam z takiego schematu:

Wprowadziłam oczywiście swoje modyfikacje w układzie wzorów.

Wprawdzie zimy i aury na takie swetry nie ma, ale co mi tam. Sweter i tak się przyda.

sobota, 31 grudnia 2011

Widok

Jest takie miejsce w lesie w Zagórzu, że kiedy tam dochodzę, to prawie zawsze robię zdjęcie tego samego widoku. Niby taki sam, a za każdym razem inny. Zależy od pory dnia, roku i pogody. Lubię ten widok:

Ten sam widok jeszcze raz - te fotki zrobione zostały kiedyś komórką:

Wszystkim życzę dużo zdrowia i radości

w nadchodzącym roku

piątek, 30 grudnia 2011

Żakardy. "Lopi" – islandzki wzór żakardowy

Historia dziewiarstwa
Historia islandzkiej odzieży wełnianej zaczyna się wraz z przybyciem na te ziemie Wikingów (średniowiecze). Jednak klasyczny sweter irlandzki z wełny lopi to właściwie początek XX wieku. „Icelandic craft magazine" w 1923 roku po raz pierwszy opublikował wzmiankę na ten temat. Na początku 1900 roku kilka kobiet zaczęło eksperymentować dzianie swetrów z "Lopi" (nieprzędzionych włókien wełnianych).

Zdjęcie: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Islandpullover_004.jpg

Wełna islandzkich owiec jest złożona z dwóch warstw - zewnętrzną stanowią długie włosy (isl. tog), a pod nią znajduje się warstwa krótkowłosa (isl. pel). Kiedy na Islandii pojawiły się kołowrotki, a więc w II połowie XIX wieku, zaczęto separować te dwa rodzaje wełny i używać ich do różnych celów. Tog, który może osiągać długość do 14 cali, był czesany, prostowany i przędzony do uzyskania silnych nici do szycia. Wyrabiano z nich płótno na worki, liny, i sznurki. Najlepszy tog, który jest podobny do moheru w teksturze i połysku, był używany do wyrobu koronkowych chust, czasem do otrzymywania wytrzymałych materiałów do użytku domowego, np. na fartuchy. Moher był również wykorzystywany w hafciarstwie. Pel był włóknem na ubrania. Brązowe i szare owce dawały najbardziej miękki pel, z którego wyrabiano bieliznę. Robiona na drutach, wełniana bielizna była popularna na Islandii aż do II Wojny Światowej. (http://www.iceland.pl/artyk/050430artyk1.html)

Zdjęcie: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Lopapeysa.jpg

Swetry z "Lopi" okazały się strzałem w dziesiątkę: są lekkie, wodoodporne, ciepłe, mają dobre parametry izolacyjne.Wzory podobne do swetrów z południowej Szwecji (szwedzkie są jednak robione z cieńszych włóczek) oraz do etnicznych wzorów grenlandzkich. Tradycyjny sweter z lopi jest zrobiony ściegiem gładkim (tzw. pończoszniczym), na okrągło, metoda bezszwową. Ma wzór żakardowy na dole swetra (nad ściągaczem) i taki sam nad ściągaczami rękawa; charakteryzuje się na okrągło wyrabianym - wzorem żakardowym - karczkiem. Należy zwrócić uwagę, że swetry te początkowo robione były z wełny niefarbowanej: w kolorze białym, szarym, czarnym, brązowym. Obecnie ta klasyczna kolorystyka uległa zmianom, swetry stały się zdecydowanie barwne np. wykonany na tym blogu .

Swetry "Lopi" są wykonywane z trzech grubości wełny, co narzuca grubość drutów:

Lett.-Lopi: próbka 18 oczek i 24 rzędów = 10 x 10 cm; druty 4, 5 mm;

Álafoss Lopi: próbka: 13 oczek i 18 rzędów = 10 x 10 cm; druty 6 mm;

Bulky Lopi: próbka 9 oczek i 13 rzędów = 10 x 10 cm; druty 9 mm.

Link - filmik ze sklepu ze swetrami.

Galeria swetrów:

http://fiveprime.org/hivemind/Tags/lopapeysa

http://www.tumblr.com/tagged/lopi-sweater

Darmowe wzory swetrów islandzkich: